اون روزی که میخواستم اینجا برات بنویسم با خودم گفتم

اینجا بنویسم که چی بشه...ولی با خودم گفتم فک کن اینجا دفترخاطراتته

هر چی تو دفترت مینویسی اینجا هم بنویس...وقتی که شروع به

نوشتن کردم و یکی یکی دوستای خوبی پیدا کردم آروم آروم بهشون

وابسته شدم دیدم اینجا خیلی بزرگتر از یه دفتر خاطراته

العان یک سال و چند ماهی از نوشتنم میگذره ..........

اگه امروز از تو مینویسم

 مدیون خدای خودم هستم

 مدیون تو هستم

 مدیون دوستایی که اینجا دارم تنهام نمیزارن وخیلی به گردنم حق دارن

یکیشون کسی بود که تو میشناسیش کسی  که از اون دور دورا صدام رو

شنید و  اگه دستم رو نمی گرفت و کمکم نمی کرد

شاید العان اینجا در حال نوشتن نبودم ..یه کسی که تا عمر دارم دعاش میکنم

و بهم ثابت کرد که هنوزم کسایی هستن که بدون هیچ چشم داشتی و بدون

اینکه انتظاری ازت داشته باشن دستت رو میگیرن و کمکت میکنن و

این کار رو فقط برای خودت انجام میدن .........

اون نفر خودش یه دنیا غم و غصه داره ولی باز منو تنها نزاشت ...

کسی که العان حال و هواش خوب نیست و دل منم گرفته

نمیدونم چیکار میتونم براش بکنم نمیدونم فقط کوچیکترین کارم اینه که

از خدا بخوام که اون کسی که منو کمک کرد تو کمکش کن تو ای خدا جون تو

یه کس دیگه ای هم هست که خیلی بهم امید میده و خیلی کمکم کرده که

بتونم هنوز امید داشته باشم ...که اگه بخوام میشه ...

فقط منو تحدید کرده که اگه زنداداشش رو نبینه گوشمو میکشه

یه کس دیگه ای هم هست که واقعا منو داداش خودش میدونه و صادقانه

دوستم داره اما من توی دوستیه خواهر برادریش کوتاهی کردم

العانم خیلی ازم دلخوره .....نمیدونم چطور ازش معضرت بخوام

خیلیهای دیگه اینجا هستن که کمکم کردن والعانم حبری ازشون ندارم

 کمکم کردن که هنوز امید داشته باشم و از تو بنویسم از تو 

امیداورم این خواهر برادرایی که اینجا دارم هیچ وقت از دست ندم

 و امیدوارم لیاقت دوستیشون رو داشته باشم.......

با تک تک شما ها هستم شماهایی که میاین به من سر میزنین

دوستون دارم و نوکرتونم هستم

امیدوارم قدر همتونو بدونم

...........